Waar gaat bedelgeld nu echt heen? “Regelrecht de pijp in!”

Theo Maassen leeft zich in in een bedelaar

Theo Maassen stapt in de schoenen van een bedelaar.

Theo Maassen kan wel leuk opkomen voor de bedelende medemens, maar moet een dakloze in Nederland wel bedelen om te overleven?

Daklozen hebben in Nederland een uitkering van ongeveer 600 euro. Hoe kan het dan dat  er hier nog steeds gebedeld wordt?

De daklozen die niet genoeg hebben aan deze 600 euro zijn bijna altijd chronisch verslaafd. “Alles wordt in de eerste weken van de maand uitgegeven en aan het eind van de maand is het geld op”, aldus de daklozen zelf. Het geld is bijna te pijlen aan het humeur van de dak- en thuislozen.  In mijn bezoeken aan de opvang merkte ik een duidelijk verschil in humeur toen de uitkeringen waren overgemaakt. Begin van de maand is het volop vrede en vreugde en wordt er met geld ‘gestrooid’. Er worden zo treetjes bier gehaald en iedereen is gul. Hoe later in de maand, hoe slechter de sfeer en hoe meer ruzies onderling.

Ik heb de dak- en thuislozen gevraagd eerlijk en anoniem antwoord te geven op deze vraag: Waar gaat het het geld wat jullie en andere daklozen op het station naar vragen naartoe?

“Regelrecht de pijp in!” Zegt de eerste overtuigd. “We zeggen soms dat het naar een broodje ofzo gaat, maar alles gaat direct naar de verslaving aan coke, heroïne of alcohol.”

Een ander vult aan: “Zelfs als al je geld op is kan je overal aan eten komen, desnoods ga je naar de voedselbank of vrijwilligersinstanties, maar geld wat gebedeld wordt gaat linea recta  op aan de verslaving.” De derde dakloze, die zijn coke nog net van het aluminiumfolie afrookt spreekt hem tegen: “Meestal koop ik er drugs van maar ik koop ook wel eens nootjes. Ja, je kan altijd wel ontbijt, lunch en avondeten krijgen, maar soms heb ik gewoon trek in nootjes, als ik dan geen geld heb vraag ik erom.”

Het is geen zekerheid dat iedereen die om geld vraagt het uitgeeft aan drugs of alcohol. Hoe dit te meten is? bied aan om mee te lopen naar de winkel of geef jouw broodje aan de dakloze. Vaak zullen ze het weigeren. Een net ogende vrouw met een coke-pijp in haar hand licht toe: “Ik heb wel eens gezien dat een dakloze man om geld voor een broodje vroeg. Toen degene waar het aan gevraagd werd een belegd broodje uit haar tas aanbood, sloeg de man het uit haar hand. Dat vind ik nu asociaal.” De derde dakloze heeft een andere ervaring. “Ik heb wel eens iemand gevraagd om geld voor nootjes, die geloofde me niet, dus zijn we samen die nootjes gaan kopen.”

Hoewel veel mensen die dit weten geen geld meer zullen geven aan bedelaars is het verhaal zo simpel nog niet. De verslaafden die hun huis kwijt zijn of door verlies van hun huis verslaafd zijn geworden, zijn zo ver in hun verslaving dat een nacht zonder die drugs een hel voor ze kan zijn. Rusteloosheid, pijn in de spieren en botten, slapeloosheid, diarree, overgeven, koud zweet met kippenvel, en benen die niet stil kunnen blijven zijn de afkickverschijnselen die een verslaafde zo’n 20 uur na het laatste gebruik van heroine kan ervaren. Kan hij of zij geen alcohol meer betalen, dan krijgt de verslaafde last van rusteloosheid, zweten, trillen, en verhoogde bloeddruk en spierkrampen. Bij cocaïne zijn de fysieke afkickverschijnselen minimaal en beperkt tot depressiviteit en uiteindelijk zelfmoordneigingen.

Wat denk jij? Zou jij nu nog geld geven aan een bedelaar?

Advertenties

One thought on “Waar gaat bedelgeld nu echt heen? “Regelrecht de pijp in!”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s